|
||
| beyaz perde çoğu zaman gerçekte yaşananları veya gerçek dışı olan olayları yanstmakta kullandığımız bir sanattır,nitekim her zaman beyaz perdeye taşınan olayları ilginç buluruz izlemek için doldurduğumuz sinema salonları da cabası olur. hatta izlemek için herşeyi bir kenara bırakıp bütün günümüzü harcarız.ama aslında beyaz perdeyi başlı başına oluşturan bizler ve yaşadıklarımızdır. doğduğumuz andan öldöğümüz ana kadar bir beyaz perde canlandırmıyor muyuz? geçmişteki olan olaylar şu anda yaşadıklarımız kayıt olmasada yaşadığımız yenilgiler.kazandğımız zaferler aşmaya çalıştığımız güçlüklerin üstesinden gelmek için yaptıklarımızı ve daha bir çok olayı sınırları belli olmayan dev bir ekranda yaşamıyor muyuz?..ve gittikçe uzayan film şeridini kendimiz belirlemiyor muyuz?.. bu yüzden "hepimiz hayatta bir beyaz perde oyuncusu değil miyiz??" sizce.. | ||
|
||
| evet hayat bir film ve bizde baş rol oyuncusuyuz.filmin akışını,türünü,akıcılığını,bizimle başrolü paylaşacak kişileri ve figüranları hep biz belirleriz ya da belirlemeliyiz.kareler bir bir akarken olayların içinde var olmakla kenarda bir yerde görünmek hep bizim elimizdedir. kayıt cihazı zihnimizdir ve umarım zihniniz akıcı,eğlenceli güzel bir hayatı kaydeder.ilerde bir gün bıkmadan izleyebileceğiniz güzel bir filminiz olur........ | ||
|
||
| çok güzel bir konu seçmişsin aslında. evet hepimiz bencede birer oyuncuyuz hayat filminin başrol oyuncularıyız hatta. her ne kadar bazı hayatlar kısa film tadında olsada çoğumuz beyaz perdeden nasibini azda olsa alıyoruzdur. hatta ve hatta : iki cümle yeterli tüm bunlara Hayat bu kadar zor mu... atılırmıyız oyundan benzemezsek onlara... |
||
|
||
| herkesin rolleri var, bazıları kendini saklama ihtiyacından dolayı rol yapıyor..maske takıyor... öz haliyle kendi kişiliğiyle var olamayanlar ,sevgi,saygı göremeyenler de maskeye bürünüp bir başka insan oluyor ama içinde bir yerde kendini yaşatıyor..yanlız kaldığı zaman kendini hatırlıyor,,kendiyle iç konuşmalar yapıyor.. maskeler bazen karşı tarafa saldırmak için iyi birer kalkan oluyor :::tıpkı şu sözde anlatıldığı gibi maske takmadan üstüme gelmek zormuydu? |
||
|
||
| harika bir yazı olmuş miray herkesin hayatında mutlaka bir beyaz perde olacaktır arkadaşlar. | ||
|
||
çok güzel bir konu seçmişsin aslında. evet hepimiz bencede birer oyuncuyuz hayat filminin başrol oyuncularıyız hatta. her ne kadar bazı hayatlar kısa film tadında olsada çoğumuz beyaz perdeden nasibini azda olsa alıyoruzdur. yorumlarınız yazdığım konudan bile güzel sağ olun arkadaşlar diğer arkadaşlarında yorumlarını bekliyorum hatta ve hatta : iki cümle yeterli tüm bunlara Hayat bu kadar zor mu... atılırmıyız oyundan benzemezsek onlara... 
|
||
|
||
| ben şuan karanlıkta yürüyen birini oynuyorum bu rolü istememiştim ama hayat işte o seçiyor biz oynuyoruz belki karanlıktan kurtulup ışığı bulabilirim bazen seviyorum bu karanlığı acı olsa bile içinde ,acıyı bile seviyor insan farkında olmadan gerçekten uzaklaşıyorum çoğu zaman kendi dünyamda yaşıyorum roller olmadan ama olmuyor yanlızda yaşanmıyor bu benim fiLmim reytingleri yerlebir 
|
||
|
||
| beyaz perdede mutlu ve huzurlu birini canlandırmak mı daha kolaydır? yoksa görmüş geçirmiş,zorluklar yaşayan birinin mimiklerini yapmak mı zordur? herşeyin zoru daha çekici gelir gözümüze nasıl bir gerilim filmlerinden ölesiye hoşlanıyorsak,hayata da o gözle bakmalıyız aslında.. hepimiz birer oyuncuyuz bu doğru,hatta rolleri kendimizin seçtiğine inanıyorum.öyle şey olmaz insan bile bile bu hayatı seçer mi demeyin.. çünkü inanın aslında hayat bu kadar ciddiye alınacak bir oyun değil.. |
||
|
||
| hayatı adam yerine koyarsam işte o zaman beyaz perdede bir oyuncu olurum.. ben daha çok dublörüm bu perdede hep en yorucu ve en tehlikeli rolleri bana oynattırıyorlar hayat benim dublörlüğümü seviyor ve en kısa zamanda nefesimi kesmek için elinden geleni yapıyor.. |
||
|
||
şu an bitmek üzere olan bir beyaz perde oluşturuyorum burada eğer pes edersem rolümde bitecek ama o aşamaya çok az kaldı  oyundan atılacağım ve yerime başka bir oyuncu geçecek...ve daha sonra kaybolup gideceğim ve sadece kısa filmlerin ara oyuncusu olacağım unutulmuş bir oyuncu
|
||
|
||
eğer yaşıyorsak ve bu dünyayıda beyzaperde olarak düşünürsek tabiki herkes kendi hayatının başrol oyuncusudur ama unutmayın en önemlisi başrolde oynamak değil yönetmenin verdiği rolleri eksiksiz yapmak eğer yapamazsak başrolden son role atılabilirizz  |
||
|
||
| evet hepimiz kendi hayatlarımızın başrol oyuncalırıyız asında | ||
|
||
| madem hayat bır beyaz berde basrolde de bız oynuyoruz o zaman fılmın reytınglerıde bızım elımızde ne kadar iyi oynarsak o kadar reytıng... o halde hayatımızı cok gıse yapacak bır fılme cevırmek ıcın elımızden gelenı yapalım unutmayın guzel fılmler asla unutılmaz |
||
|
||
Bu konu başlığı bana Jim Carrey'nin "THE TRUMAN SHOW" adlı filmini aklıma getirdi..bu filmdede bizim tartıştığımız konu benimsenerek anlatılmıştı..
|
||
|
||
| Bende hep böyle düşünmüşümdür. Hayatta birden çok senaryo var. Bizim şansımıza hangisi düşüyorsa o senaryoyu oynuyoruz. Senin senaryonla benim senaryom aynıysa başımıza gelen olaylarda aynı bu yüzden birbirimizi iyi anlıyoruz ama başka senaryoya sahip birinin bizi anlaması mümkün değil. Ama birde şu var ki bir film belli bir plan dahilinde oynar. Bir giriş, bir gelişme, bir de sonuç. Oysa gerçek hayatta bu yoktur. Gerçek hayat plansız işler. Acımadan... |
||