|
||
| son giden güneyin masum bir sahil evinde aynı kırgın dalgayla öldürülmüşken lütfen bırak tepinsinler üstümde bunu çoktan hakettim önce sustum ardından yalan söyledim sonrası isteksiz saatler günler tüm direncimle eşsiz tertemiz bir yüzüm gitmeye hazırlar dün fazla yarın yok, ne dersen de kimse durmaz kimse beklemez, kimse durmaz eskitirler durduğu yerde zamanı nefesler her an yalnız, kırılgan kime söylesem, kime sarılsam kim günahkar, ne farkeder, neden bunlar uzakta insanlar |
||
|
||
| şarkıcı çocuk gözlerinde bir damla yaş plastik çiçekler boynunda bir kedin var evde kitaplar ne yapsam sana anlatsam bırak zaman aksın, mahkumuz inan yalnız şarkıcı, sarhoşum ölene kadar sen hiç korkma, burda kal küçük şarkıcı, kalp kırık kalbini onar aşk diyorlar hiç görmedim, burda kal bir söz verdim sonra bozdum ölmeden önce ben de melektim bir odam var yerde kitaplar ne yapsam uçsam kaybolsam uyuyalım artık, çok yorgunum inan, inan |
||
|
||
| özgürlük durmadan güvenlik peşinde ben elinin içinde bakımsız bir çiçeğe durmadan güvenlik peşinde sen elimin içinde ölümlü sözcüklere dönüştün sevgimiz kısıtlandı kira bedeli belli, çeşitleri sınırlı sevgimiz kısıtlandı korkular güçlendi, beklentiler alt edildi oysa bir de bak durmadan özgürlük peşinde ben seni öptüğümde, yeter ki sen de iste durmadan özgürlük peşinde elimi ittiğinde, tamam git istediğin yere tehlike altında aşk kuralları sensiz, sınırları benliksiz tehlike altında aşk özgürlüğüm sende, sevgim daha içimde |
||
|
||
| mucize? güneş doğdu ruhuma sustum, umudumu gördüm onda bir şey bilsem söyliycem seni sevdigimden başka aptallığın bile tam bana göre çocuksun sen de yok yok yok, bu mutluluktan ağlıycam şimdi yok yok yok yok ağlıycam şimdi, yapma bir sözüm bin yere gider, en sonunda gözlerime bir bak yeter mutfakta çıplak ayak sesin huzur mu bu, mucize arzusu sonsuzdum ve mahvoldum güneşli gün yalanlarıyla avundum |
||
|
||
| pis hepimiz hepinize dokunduk korkunç kokular çıktı üstümüzden elimize yüzümüze bulaştı hepsi deliler gibi saklandık hem de güçsüz kalıp yaşlandık tertemiz bulaştık pisliğe niye? sonsuz acılara boğulduk öldük işte en sonunda ne yazık boş kalan hiçbir yer yok elimiz elinize dokundu gözler silindi yüzlerden ne yazık farkeden hiçbir şey yok onlara kızmayın onlar farkında değil |
||
|
||
| yeşillik yenildin bu oyunda sözcükler seni yalnız bıraktı değiştirmek istediysen insanlar neden inanmadı? sahici sevgilerde yorulmuştun sahipsiz rüyalarda huzur buldun yalan gözlerinin ardında yeşilliğin yokoluşunda söyle şimdi kim mutlu? insanlar birer birer yitip giderken ve bir can sıkıntısı her şeyi ama her şeyi silen |
||
|
||
| 23 yüzünden başlasam gitmeye uzaklara, duymasam kimseyi sonu olmasa ummadık rüyalarda, eksilse yokolsa bile değer bir gün kendimi bırakıp, sana anlatsam ne olduğunu neden sözleri yuttuğumu, gerisi zaten gözlerinde lütfen beni hemen uyandır, ya da hep öyle bak yüzüme ne kork benden ne uzaktan dinle, lütfen beni uyandırma sesim kısılsa, korkmasam karanlıktan, en baştan başlasam anlamsız sözlere artık hiç bulaşmadan, beklesem yanında lütfen beni hemen uyandır, ya da hep öyle bak yüzüme ne kork benden ne anlatmamı iste, lütfen beni uyandırma |
||
|
||
| tv'deki kız sen ve ben ikimiz, camdan evimiz sesin çok uzak bana tv'deki kız kalk gidelim desem boş boş bakar anlamazsın camdan yüzünü öpsem tv'deki kız elin yüzün var ama kokunu bilmem, sıkıldın galiba bir gün yanına gelsem tanır mısın? tv'deki kız sen ve ben ikimiz, camdan evimiz sesin çok uzak bana tv'deki kız uyu, uyu yoruldun, uyu hep yüzün gülüyor orda yolda seni gördüm, mutsuzdun galiba bugün yanına geldim tanımadın tv'deki kız aptal kutu yoruldun, uyu uyu |
||
|
||
| boşver ilk damla düştü, et parlıyor karanlıkta beş dakika sonra benim dünya ve sen hala özgür ruhlara dair yalanlarla beslen boşver... ayna ıslak elleriyle suratında hasta bir gülümseme, yardım etme, bağırma yeter ki her sözcüğü anla, ihtiyacım var buna boşver, eskisi gibi kalsın boşver, kimse yaralanmasın sakinleş yine aynı insanla dilinden kopan mısraları hatırla her lanet sabah bu bilince uyandıkça |
||
|
||
| bırakmazlar yakamı hemen şimdi kalksam burdan koşup çıksam sokaklara birini duysam birine vursam ölümcül bir dost düşse peşime bırakmazlar yakamı bilirim, kaybolsam da bırakmazlar yakamı bilirim, saklansam hemen şimdi kaçıp gitsem sürüklensem meydanlarda bulsam seni masallarda gökten düşen yine aynı elmalar kaybolsam, saklansam da ben isimsiz sokaklarda unutsam tüm masalları karışsam meydanlara |
||
|
||
| çelişki çelişkili bir düzlemde, duygularıyla ortada düşününce eski, olmayan insanlarla parça parça, bir görünür bir kaybolur öykülerim hep bilmece, gözlerim maskara özlemim durgun, belki bir gün deyince teslim olunca ellerine, en yakınımda sen olunca ürkütücü bir rüya ellerimden akıp gelen şehvetinde saklı bezginliğim karanlıktan korkutan, gözlerinden ateş saçan son sözünde saklı yalanların |
||
|
||
| beyaz durduğun yerden devam etsin güzel olmasın kesilsin yine koş koş kurtul, eskit pabuçlarını dilimiz eksildi, küçük kaldık, düştük acımız oldu, çok oldu iyi ki oldu, iyi ki oldu beyaz beyaz dibine dek beyaz rüyası insana yalan söyledi sadece önce şaşkın dibine dek beyaz sonra iyi ki varsın, iyi ki yokum gölgem var, iyi ki gölgem var bizi yalnız bırakmayan gölge |
||
|
||
| ne ne gerçek ben ne beraberlik ne bencil kendi kendine ne müstakbel güvensizlik ne yüzler naylon yüzler ne ne arkanda ne naklen ne sonra ne tüm ne gerçekten ne hiç ne müzik ne eylem ne ahlak masum saf nefret ne varsa ne ne yoksa hiç yok ne yok anlam ki faydasız ne direnmek saçma her kimse ne sen var ben yok biz sarhoş ne farkında olanlarınız ne gündelik hayatlarınız ne işkence görenleriniz ne kaybolan özneler ve siz ne savurgan dudaklarınız ne eskiten yalanlarınız ne isteksiz suratlarınız ne sessizce haykırsanız |
||
|
||
| balıklar çocuktun, kırılgandın artık korku yok nemli gözlerinde yüzlerce binlercesi var omzuna oturmuş, ordan sana bakar çektin gittin baharın peşine güzelim renkler yüzünde artık dönüp bakmazsın güneşin solduğu evlere çıplak dursam, tanrıya sorsam niye ölür insan bile bile? ardımda yıllar sinsice kalbime sorar niye bu suçluluk niye? yolculuğun sonunda bembeyaz sevgini ört uykuma dün sabah seni gördüm aklın takılmış yine balıklara tertemiz, işsiz kalbin arabadan kaçıyor vahşi sokaklarda |
||