|
||
Sadece çaresiz kaldığında inanma ihtyacı duyan insanlar var.Ya da böyle durumlarda inanmayı reddedenler var.(Tabii inanmaktan sadece Tanrı 'ya inanmak kastediliyorsa) Ama bence insan Tanrı'ya inanmadan da yaşayabilir.İnanmak, güçsüzlüktür... İnsan inandığı şeyi Tanrılaştırır! katılıyorum.. 
|
||
|
||
inanç,bir binanın temeli gibidir,baştan sağma yapılmış ise ufak bir sarsıntıda dahi depremi yaşarız ,ne kadar sağlam yapılmış ise o kadar sağlam adımlar atarız... çok güzel bi benzetme inançsızlık korkaklıktır bu nedenle acizliktirde... |
||
|
||
kendine destek veren bir şey olmalı ve inandığın şey de güvenilir,seni hayal kırıklığına uğratmamalı ki inancın bitmesin.böylece hayatta bir tutanağın olur. sanırım bu cevap tatmın edıcı hala bır fıkrım yok ama bırgul haklı gıbı
|
||
|
||
| Ben de birşey diyemiyorum ama sırtını dayayacağı kendini güvende hissedeceği bir şeyi olması gerekir zor durumda kaldığında sığınacak bir yer....İyiki de inandığım birşeyler var... | ||
|
||
boşlukta savrulmamak için 
|
||
|
||
| bence, bu doğuştan gelen içgüdü gibi birşeydir. hiç birşey bilmeyen bir mağara adamı bile kendinden yüce şeylere inanmaya ihtiyaç duyar. | ||
|
||
| yalnız kalmamak için yanımızda kimse kalmayınca birilerine , birşeylere dayanma ihtiyacı hissediyoruz | ||
|
||
| bu sorunun cevabı pek kolay değil.. çünkü ruhsal kavramlar fiziğin duyguların zihnin herşeyin ötesinde. düz mantıkla yaklaşmak çok ama çok saçma. | ||
|
||
| insan bir şeylere inanma ihtiyacı duyar kendini boşlukta hissetmemek, güvende hissetmek için.. inanmak herşeydir!bir zafer, bir başarı.. herşey inançla olur ve gerçekleşir kanısındayım. | ||