|
||
| arkadaşlar niye aşık oluruz?aşağıda tuna kiremitçinin bu konu hakkında bir yazısı var.sizin de yorumlarınızı bekliyorum Niye aşık oluyoruz? Niye yaşıyoruz aşk acısını? Başımızı tekrar tekrar aynı taşa çarpıyoruz? Yeminler bozmamızın, dertsiz başımıza dert almamızın, aşkın bizi uçurmasının nedeni ne? Cevap bulmak için ünlü yazarlara, doğunun ve batının bilgelerine ve romantik şairlere kulak verebiliriz. Dikkatle dinlersek, hepsi aynı şeyi söyleyecektir: İnsanın doğaya dönme hasretini. Çok eskiden koptuğumuz doğanın tekrar bir parçası olma ihtiyacını. İnsanoğlu doğadan bilinçlendiği an kopmuştur. “Ben insanım, şu karşımdaki de doğa” diyebildiği an yabancılaşmıştır; hem doğa anaya hem de onun bir parçası olan kendi doğasına. Aşkın en büyük mucizesi, bilincimizi devre dışı bırakıp bizi onun esaretinden kurtarmasıdır. Tatlı bir bilinçsizliğin kollarında buluruz kendimizi. Bu yaşadığımız, doğayla yeniden bir olmanın mutluluğudur işte. İlk romanımdaki Arda’nın deyişiyle: “İnsanın kendisini aptal gibi hissetmekten hoşlanabilmesidir” aşk. Akıllı olmaktan yorulmuşuzdur çünkü. Yetişkin olmaktan, olgun davranışlardan, zekâmızdan bıkmışızdır. Uygarlık doğayı bizim için bir araca dönüştürürken insan doğasını da aklın ve bilincin cenderesine sokmuştur. *** Aşkın bizi bunlardan kurtardığını hissederiz. Sevgilimizin yüzüne bakar ve onun gülümseyişiyle tüm evrenin aydınlandığını görürken yeniden doğanın bir parçasına dönüştüğümüzü hissetmek sevindirir bizi. İnsanlığın kuşaktan kuşağa aktardığı bir hasret sona ermektedir böylece. Her aşk binlerce yılın vuslatıdır. Sevip de kavuşamamış, aşkından ayrı düşmüş atalarımız için de kavuşur, sevdiğimizin saçını onların yerine de okşarız. Ne zamana kadar? |
||
|
||
| Aşık olmamız gerektiği için aşık oluyoruz.. | ||
|
||
| varolmak için sevmeyi sevmekten | ||
|
||
| zaaflarımız oldugu için. ve en önemlisi kalbimiz, duygularımız oldugu için. | ||
|
||
| Kısacası insan olduğumuz için.... | ||
|
||
hormon hormon 
|
||
|
||
meyhaneye gidebilmek için 
|
||
|
||
| düşündümde galiba hormon... | ||
|
||
| bence hissedebilmek için...yani mutusuzken bile mutlu olabilmek için... hormon etkiside var tabi ama herşey insanda bitiyor.. meyhaneye gidebilmek için buna katılmamak olmaz..
|
||
|
||
| “İnsanın kendisini aptal gibi hissetmekten hoşlanabilmesidir” aşk. Sevgilimizin yüzüne bakar ve onun gülümseyişiyle tüm evrenin aydınlandığını görürken yeniden doğanın bir parçasına dönüştüğümüzü hissetmek sevindirir bizi. aptal gibi hissetmek lafına katılıyorum  ...ama bu sorunun cevabı duygularımızın olmasında kaynaklanıyor..aslında bilmiyorum ben 
|
||
|
||
| canımız fena halde çektiği için
|
||
|
||
hiç düşünmemiştim ama kendi kendimizi üzmek için veya her defasında hayal kırıklığına uğramak için bence mazoşist miyiz acaba 
|
||
|
||
| çünkü kalp atışımızın ritminin bozulması hoşumuza gidiyor olabilir,acı çekmekten hoşlanıyor olabiliriz, yalnızca kendimiz için değilde başkası içinde nefes almak güzel gelebilir tüm bunları yaşadığımız zaman yaşadığımızın farkına vardığımız içinde olabilir.Düşünsenize aşktan başka hangi duygu bu kadar aptallaştırır insanı (hormonların etkiside vardır mutlaka )
|
||
|
||
sizi bilmiyorum ama ben sahsen aptal oldugum icin..kim bile bile platonik asik olurki  tabiki BEN 
|
||
|
||
| Malum beyin düşünmeden duramıyor bir an boş vakti yok,ama bizim öyle değil ve beyin düşünmek zorunda doğası gereği e insan aşık olunca da hep onu düşünüyor ve böylelikle beynin isteği yerine gelmiş oluyor bir de tabi ki mutlu olma,dertlerde uzaklaştırıp başka alemlere sürükleme gibi bi özelliği var ben şahsen böyle düşünüyorum e hormon etkisini göz ardı edecek değilim bi de bazıları mazoşist oluyor tabii ben değilim ama aşk acısı da güzel oluyor
|
||