|
||
| Depresyon Semptomları: 1- Hemen her gün ve günün büyük bir kısmında gözlenen çökkün bir duygu-durum hali ( kendini mutsuz,ağlamaklı,kederli hissetme hali). 2- Hemen her gün yaklaşık gün boyu süren tüm ya da çoğu etkinliğe karşı ilgi ve zevk almada azalma (daha önce keyif alınan işler,hobiler ve alışkanlıklardan artık hoşlanmama,mecburen yapma hali,(dünyayı verseler umurumda değil şeklinde bıkkınlık hisleri,bazı kişilerde cinsel isteksizlik ). 3- Diyet uygulanılmamasına karşın önemli derecede kilo kaybı ya da alımı ( bir ay içinde vücut ağırlığının %5 inden fazlasının artması ya da azalması) ya da hemen her gün iştahta artma yada azalmanın olması. 4- Hemen her gün uykusuzluk ya da aşırır uyku hali. 5- Hemen her gün olağan beyinsel ve vücutsal işlevsellik,hareketlilik halinde azalma ya da huzursuzluk (oturmayı veya yatmayı yeğleme ya da sıkıntıdan yerinde duramama) 6- Hemen her gün halsizlik ,yorgunluk hisleri,daha önceki günler kadar enerjik hissetmeme. 7- Hemen her gün kendini değersiz hissetme,küçük görme,kendini beğenmeme,suçlu ya da günahkar hissetme hali. 8- Hemen her gün düşünme ya da konsantrasyon yeteneğinde azalma olması (konuşulanlara,okunan şeylere,izlenilen tv programlarına dikkatini verememe, söylenilenlerin bir kulaktan girip diğerinden çıkması gibi) ya da kararsızlık hali. 9- Tekrarlayan ölüm düşünceleri,intihar planları veya eylemlerinin varlığı. Tedavi Seçenekleri: - Psikoterapi : Terapistle görüşmelerin yapıldığı birkaç tedavi yönteminin etkili olduğu görülmüştür. Bu tedaviler, ilaç uygulamasıyla birlikte yürütülebilmektedir. - İlaç Tedavisi : Antidepresan ilaçlar, genellikle hastaların üçte ikisinden çoğunda etkili olmaktadır. Günümüzde hekimler birkaç tip antidepresan arasında seçim yapabilmektedir. - Elektrokonvülsif Tedavi (EKT) : Özellikle diğer tedavilere yanıt vermeyen, daha ağır depresyonu olan hastalara uygulanır. |
||
|
||
| Sınav sonralarında bu belirtiler bende görülmeye başlıyor.Özellikle 9. madde (Tekrarlayan ölüm düşünceleri,intihar planları veya eylemlerinin varlığı) tam da şu an aklımdan geçenler... Merve teşekkür ettik paylaştığın için sen de ruh halinden esinlenmiş olsan gerek... |
||
|
||
| geçen sene 6ay boğuştuğum hastalık..paylaşım için teşekkürler gerçekten hafife alınamayacak birşey bence..ve çoğu yerlerde önemsenmiyor..amaan takma kafanda bitir deniliyor..ama gerçekten uzman yardım gereken birşey.. | ||
|
||
| 2 yıl önce başıma gelmişti kimsenin ruhu duymamıştı tabi söylenemeyecek seyler vardı ortada 3 ayda atlatmıstım.. Bu aralar gene kapımı calıyor ama acmaya nıyetım yok 
|
||
|
||
| simdi depresyondayım desem kimse inanmayacak..bu mu depresyondaki halin diyecekler.. purple nightmare anlamış olsa gerek ruh halimi...yüzümden kocaman gülümseme düşmesede çektiğim acıları bir ben biliyorum...şu sıralar özellikle..başımda bela.. çok değil kısa bir süre önce de geçmişti başımdan..şimdi de bastırıyor..ama ben kazanmakta kararlıyım.. |
||
|
||
| 1,5 sene önce yaşadım ben bunu.Hayattan alınamayan zevk ve ölüm düşünceleri ile boy gösterdi ilk.Sonra sürekli bir yorgunluk ve uyuma ihtiyacı hissetmeye başladım.Aslında bende hepsine ( sürekli uyumak isteme vs. ) sebep olan ölüm hakkındaki düşüncelerdi.Bu konu dışında bi'şey düşünemez olmuştum ve düşünmekten yorulmuştum diyebilirim.Çevremdeki insanlarla ilişkimi kesmiştim kısaca, birileriyle iki laf etmekten acizdim. Etrafımdakiler mutlu edebilmek için çok uğraşmışlardı ama nafile, o dönem ne olursa olsun mutlu edemedi beni.İlaç tedavisi falan oldu ama sanırım o üçte iki arasında olamadım ben.Gerçi kullanmak istemedim ve bıraktım. En önemli kısmı da ben bu yaşadıklarımın bilincine sonradan vardım.Yani bunları yaşarken ölümü bol bol düşünen yaşayan bir ölü oluyorsun bir bakıma.Düzelmek için bir an bile olsa bulunduğun noktanın kritik bir nokta olduğunu anlaman gerekiyor ki mücadele edebilesin.Çok çok uzun bir zaman aldı ama bunu yapabildiğim için düzeldim, gerçi hala rahatsız etmekte ama. Ay neyse anlatırken o hallerimi hatırladım kötü oldum =/ Ayrıca gerçekten yaşamamış olanlara sizin yaşadıklarınız saçma ve atlatılması kolay gibi geliyor, çok yardım edildiği kadar aynı zamanda çok da anlayan olmuyor sizi. Aslında ben yaşamasam ben de " ya niye takıyorsun ki bu kadar ? boşver düşünme. " derdim gerçekten..Bu sorunla karşı karşıya olan bir insana en fazla bu sorunu daha önce yaşamış olan bir insan destek olabilir. Paylaşım için teşekkürler Merve (: |
||
|
||
| depresyon geciren birinin kesinlikle tedavi görmesi gerekir diye düsünüyorum, cünkü böyle bir durumda olmak okadar zor birseyki.. arkadasim agir bir depresyon gecirmisti , tedavisi cok uzun sürdü, sinir ve ruh hastahanesinde yani kisaca bir akil hastanesinde tedavi görmüstü, hatirliyorumda her kiliga girerdik sadece yüzünde bir gülücük olussun diye, ama o gittikce icine kapaniyordu, evden kolay kolay cikmiyordu, okul'da cok devamsizligi vardi, bazen normalken birden pat diye agliyordu, nedeni kendisi bile bilmiyordu, cok kötü bir durumdaydi, ama isin en kötü yani ise bir insan kendi basina depresyona girmez, onu o hale getiren kisi mutlu mesut yasarken , depresyon gecirenin aci cekmesi... |
||
|
||
ama isin en kötü yani ise bir insan kendi basina depresyona girmez, onu o hale getiren kisi mutlu mesut yasarken , depresyon gecirenin aci cekmesi... Evet bunu yazmamışım bak.Aslında farketmezsin bunun bir nedenden yola çıktığını ama kesinlikle öyledir.Ufak bir olay bile olsa sizi çok etkilemişse ya da birileri tarafından çok üzülmüşseniz bu bir bölgede saklanır ve ortaya çıkar işte böyle. |
||
|
||
| evet her piskolojik rahatsizligin bir nedeni vardir, ama benim dikkatimi ceken ise her hastalik kendisni cok zaman gectikten sonra gösterir, yani ilk basta saklanir, sonra hersey yoluna girdi derken birden kendisni gösterir, bu illa depresyon olmasi gerekmiyor ( örnek: derealizasyon, panik attak...- hatta tecavüze ugrayan kizlarin cogu aneroxi hastaligi gecirirmis[ yani biz onu sifir beden hastaligi olarak taniyoruz- cok utandigindan hic birsey yemeyip kendisni yok etme cabasi oluyor]) ama cogumuz tedaviden kacariz, ben delimiyim? ne degistirebilicek'ki? gibi düsünür genelde cogumuz, ama aslinda böyle seyler sadece tedaviyle cözülüyor, az da olsa yardimci oluyor
|
||
|
||
| Evet zaten yavaş yavaş gösteriyor kendisini.Çok ama çok ilginç bi'şey bu ya, insanın kendisine yenik düşmesi bir bakıma..Allah kimsenin başına vermesin yani.. Gerçekten çok var öyle insanlar.Güvendiğiniz bir uzman dışında herhangi bir yere gitmemenizi tavsiye ediyorum ayrıca ben.Direkt olarak antidepresanlarla başbaşa bırakabiliyorlar sizi çünkü.İletişimle tedavi olmazsa olmuyor bunda. |
||
|
||
depresyon diye bir şey yoktur. 
|
||
|
||
. Aslında ben yaşamasam ben de " ya niye takıyorsun ki bu kadar ? boşver düşünme. " derdim gerçekten..Bu sorunla karşı karşıya olan bir insana en fazla bu sorunu daha önce yaşamış olan bir insan destek olabilir. Paylaşım için teşekkürler Merve (: İnanırmısın şu sıraalar en çok duyduğum söz 'boşver,takma,üzülme,..' gibi sözler.. ve her ne kadar gülümsesemde,kahkahada atsam düşüncelerim beynimi kemiriyor.. depresyon geciren birinin kesinlikle tedavi görmesi gerekir diye düsünüyorum, cünkü böyle bir durumda olmak okadar zor birseyki.. Ayselcim;aynı durum bende de söz konusu işte..durduk yere ağlamaya başladım,aniden insanlara kızıyorum..arkadasim agir bir depresyon gecirmisti , tedavisi cok uzun sürdü, sinir ve ruh hastahanesinde yani kisaca bir akil hastanesinde tedavi görmüstü, hatirliyorumda her kiliga girerdik sadece yüzünde bir gülücük olussun diye, ama o gittikce icine kapaniyordu, evden kolay kolay cikmiyordu, okul'da cok devamsizligi vardi, bazen normalken birden pat diye agliyordu, nedeni kendisi bile bilmiyordu, cok kötü bir durumdaydi, ama isin en kötü yani ise bir insan kendi basina depresyona girmez, onu o hale getiren kisi mutlu mesut yasarken , depresyon gecirenin aci cekmesi... ve bunları yaptığımın bilincinde olmuyorum..aradan 1-2 saat geçiyor..'Ben ne yaptım?' diye soruyorum kendime..sanki o an bedenime başka bir ruh sahip oluyor..benim elimde olan güzel herşeyi mahvedip gidiyor..bende bi dönem ilaç tedavisi gördüm ama sanırım şimdi o derece ağır değil..yada ben herşeyi hafifletiyorum.. |
||
|
||
. Aslında ben yaşamasam ben de " ya niye takıyorsun ki bu kadar ? boşver düşünme. " derdim gerçekten..Bu sorunla karşı karşıya olan bir insana en fazla bu sorunu daha önce yaşamış olan bir insan destek olabilir. Paylaşım için teşekkürler Merve (: İnanırmısın şu sıraalar en çok duyduğum söz 'boşver,takma,üzülme,..' gibi sözler.. ve her ne kadar gülümsesemde,kahkahada atsam düşüncelerim beynimi kemiriyor.. Çok iyi yaptın Mervecim (= Mümkün olduğunca o sözleri duymamaya çalış, yaşamadıklarına ver.Çeşit çeşit yaşıyor insanlar bu hastalığı.Ben mesela onu da yapamıyordum ama bilincim de yerinde değildi.Sanırım senin dediğin gibi " her ne kadar gülümsesemde,kahkahada atsam düşüncelerim beynimi kemiriyor " kısmını şu an yaşıyorum ben.. -ki zaten muhtemelen bu da senin çok çok düzelmiş halin benim gibi.Artık en azından dışarıya iyi görünebiliyorum ve eskisi kadar aşırı dozda değil düşünceler.Bizim yapmamız gereken olayın burdan daha ileri bir noktaya taşınmasını önlemek ve zamanla daha da hafifletmeye çalışmak.Gerçi ben tam olarak geçeceğine inanmıyorum o ayrı =/ |
||
|
||
depresyon diye bir şey yoktur. hımm anlaşılan yaşamayan,yaşamadan konuşan bir arkadaşsın..tabiki kendi düşüncen ama depresyon olmadığı için bu kadar hasta,bu kadar o hastalığa karşı ilaç var değil mi?..
|
||
|
||
depresyon diye bir şey yoktur. hımm anlaşılan yaşamayan,yaşamadan konuşan bir arkadaşsın..tabiki kendi düşüncen ama depresyon olmadığı için bu kadar hasta,bu kadar o hastalığa karşı ilaç var değil mi?.. |
||