|
||
dionizos,şiirini okuyunca fark ettim,ben bu şiiri bi tek soner arıca seslendirirken dinledim.Ama şiiri okumayı fazla becerememiş olsa gerek ki şiirin güzelligini şimdi okudugum zaman hissettim.Gerçekten cok hoş bir şiirmiş.Sagolasın.. bişey değil :)ben bu şiiri çok seviyorum her okuduğumda da ağlıyorum.seninde beğenmene sevindim  (her ne kadar bana ait olmasada)
|
||
|
||
| sevgi guzellik ister guzellik emek ister guzellik tende degil yurekte ates ister bir cocuk dudagiyla yanakta bir sicaklik yalniz guzellik degil sevgi ozveri ister asklarin en soylusu birken bircok olandir sevginin en guzeli paylasilan emektir cikarsiz ve sinirsiz paylasilan yurektir |
||
|
||
| bir fısıltı var içimde gözlerimi kapasam görebilirim bana anlattıkları var hayattan sözlerimi döksem okuyabilirim tuttuğumdan yarına ne kaldı yarın derken hep ellerimizde bugün harcandı zaman akıp gitti kalanları da eskitti gördüğümü kördüm görmedim duyduklarım yalan gözler duymadıklarımdan kalan terk etsem ben de bugünü yarını dünü uzağa koşşam kurtulabilir miyim sanki fısıltıdan? böldüm öldüm döndüm yollardan geldim gözlerine sarıldım bırakmadım bırakamadım ellerimde yarına sensiz başlayamadım içimde fısıltı içimde fısıltı duyuyorum her bakışında... |
||
|
||
| mutlulıuk formülü akşam oldu birden, karanlık çöktü üstüme, herkes beyazlar içinde, ben ise kederde görmek istemedi gözlerim, ağlayan küçük çocukları, onları gördükçe, içimde daha da fenalaştı şu dünyada ne boş insanlar var, herşeleri yalan dolan herkesi aptal sanıyorlar ama yanılıyorlar. kör olmuş herkes, görmüyorlar kimseyi, belki de görmek istemiyorlar ama değiştirmiyor hislerimi dünya biraz vicdanlıysa üzmezdi kimseyi biraz yürekliyse ateşe atmazdı sevgileri bazen mutlu bazen üzgün yaşıyoruz şu saçma dünyada hep mutlu olmanın formülü yok mu şu koca hayatta ? |
||
|
||
| MENİM ANAM VE ANA DİL Azerbaycan’ın büyük şairi Bahtiyar Vahapzade, “Menim Anam” şiirinde şöyle diyor: MENİM ANAM Savadsızdır Adını da yaza bilmir Menim anam... Ancak mene Say öğredip Ay öğredip İl öğredip En vacibi dil öğredip Menim anam. Bu dil ile tanımışam Hem sevinci Hem de gamı Bu dil yaratmışam Her şiirimi Her nağmemi, MÜKEMMEL BİR ŞİR YAAAA Yoh men heçem Men yalanam Kitap kitap sözlerimin Müellifi: Menim anam |
||
|
||
| camurla 1 baskasının duygularını karartacaksın haa_? ama unutma kı once kırlenen ellerın olacaktır.......... |
||
|
||
| DESEM Kİ Desem ki vakitlerden bir Nisan akşamıdır, Rüzgârların en ferahlatıcısı senden esiyor, Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini, Ormanların en kuytusunu sende gezmekteyim, Senden kopardım çiçeklerin en solmazını, Toprakların en bereketlisini sende sürdüm, Sende tattım yemişlerin cümlesini. Desem ki sen benim için, Hava kadar lazım, Ekmek kadar mübarek, Su gibi aziz bir şeysin; Nimettensin, nimettensin! Desem ki... İnan bana sevgilim inan, Evimde şenliksin, bahçemde bahar; Ve soframda en eski şarap. Ben sende yaşıyorum, Sen bende hüküm sürmektesin. Bırak ben söyleyeyim güzelliğini, Rüzgârlarla, nehirlerle, kuşlarla beraber. Günlerden sonra bir gün, Şayet sesimi farkedemezsen, Rüzgârların, nehirlerin, kuşların sesinden, Bil ki ölmüşüm. Fakat yine üzülme, müsterih ol; Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini, Ve neden sonra Tekrar duyduğun gün sesimi gökkubbede, Hatırla ki mahşer günüdür Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum. CAHİT SITKI TARANCI |
||
|
||
| YAĞDIKÇA Yer ile yeksan, ıslak saçlı, kem gözlü, Kavim göçlerinden bu yana ağlayan Ve durmadan Cep kanyağı yakıcılığında ezgiler Çalan, çaldıran, yakalatan Adı bende gizli bir kadındı İstanbul Şehre bir yağmur yağdı Ben ağladım Sevilirken ayrılmak mı kaldı Bizanstan Yalan dolan yoktu gözlerde sadece ses Verilen sözler birdi edilen yeminler sıfır Eşyalar alındı fotoğraflar söküldü yerlerinden Bir aşkın izlerini yok edecek yeni bir aşk sipariş edildi yeniden Bir şehre yağmur yağdı Ben ağladım Kim daha çok yalan söndürdü çay bardaklarında Hangisi talandı demli öpücüklerin Ve buğularda yitirilen kimin adıydı Bir aşktan diğerine kaç saate gidiliyordu Soyulur muydu kabuğu hayatın Yoksa bütün vitamini kabuğunda mıydı? Yağmur şehre bir yağdı Ben ağladım Ben giderken en çok seni götürdüm Aklımın nakliyesiydi asıl yoran taşıyıcıları Yardan düşmüştüm yaralarım yardan armağandı Kutsal kitabımdı ziyan edilmiş sevgililer atlası Ben sevmeyi beceremedim belki de sevilmeyi Benim sevmeye engel evcil acılarım vardı Ben yağmur ağladım bir şehre yağdı Ben şehre ağladım bir yağmur yağdı Ben bir ağladım şehre yağmur yağdı Ben... Yağmur... Ağladım... YILMAZ ERDOĞAN |
||
|
||
| Dilenci En yakın deniz kenarına atıyorum kendimi Her dalga halime üzgün.. Her dudakta bana tebessüm.. ne vardı diyorum 'ah' ne vardı Şu kaldırımda resmin olsaydı... Eğilip öperken ben Görenler, varsın dileniyorum sansaydı... Ceyhun Yılmaz |
||
|
||
| HER ŞEY SEN DE GİZLİ Yerin seni çektiği kadar ağırsın, Kanatların çırpındığı kadar hafif.. Kalbinin attığı kadar canlısın, Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç... Sevdiklerin kadar iyisin, Nefret ettiklerin kadar kötü.. Ne renk olursa olsun kaşın gözün, Karşındakinin gördüğüdür rengin.. Yaşadıklarını kâr sayma: Yaşadığın kadar yakınsın sonuna; ne kadar yaşarsan yaşa, Sevdiğin kadardır ömrün.. Gülebildiğin kadar mutlusun. Üzülme bil ki ağladığın kadar güleceksin Sakın bitti sanma her şeyi, Sevdiğin kadar sevileceksin. Güneşin doğuşundadır doğanın sana verdiği değer Ve karşındakine değer verdiğin kadar insansın. Bir gün yalan söyleyeceksen eğer; Bırak karşındaki sana güvendiği kadar inansın. Ay ışığındadır sevgiliye duyulan hasret, Ve sevgiline hasret kaldığın kadar ona yakınsın. Unutma yagmurun yağdığı kadar ıslaksın, Güneşin seni ısıttığı kadar sıcak. Kendini yalnız hissetiğin kadar yalnızsın Ve güçlü hissettiğin kadar güçlü. Kendini güzel hissettiğin kadar güzelsin.. İşte budur hayat! İşte budur yaşamak, Bunu hatırladığın kadar yaşarsın Bunu unuttuğunda aldığın her nefes kadar üşürsün Ve karşındakini unuttuğun kadar çabuk unutulursun Çiçek sulandığı kadar güzeldir, Kuşlar ötebildiği kadar sevimli, Bebek ağladığı kadar bebektir. Ve herşeyi öğrendiğin kadar bilirsin, bunu da öğren, SEVDİĞİN KADAR SEVİLİRSİN... Can Yücel |
||
|
||
| ÖZLEMEK GÜZELDİR ÖZLÜYORSA ÖZLENEN ,BEKLEMEKDE GÜZEL BEKLİYORSA BEKLENEN!!! | ||
|
||
| niye böyleyim böyle darmadağan her zamandan daha farklı yorgun,bitmiş ve ve ve'si olmayan aslında çok da kötü değilim sadece seni görmediğim zamanlarda böyleyim basit ama etkileyici bir sözle yaşıyorum dudaklarımdan çıkan tek cümle bu: ben sen olmadığın anlarda yaşamıyorum! dedim ya basit işte ama güzel.... yine bir akşam soğunda seni anıyor ve seni yaşıyorum anmama gerek yok ki zaten ben sen olmuşum bundan gayrısı olamaz şiir miir pek aram yoktur ama bana alıştıran şey .... bir şey işte... hala bitkinim ne ders çalışmak ne kitap okumak aklımdan geçen son şeyleri yapmak zorunda olmak ama yine de yapmamak.. ve -mak ekiyle uğraşmak ne saçma şey bunlar siz bir şey anladınız mı:)) |
||
|
||
| ~ Siyah Beyaz ~ Hayatım siyah beyaz olmuş, Renkleri solmuş artık, Susamışım güneşe, Yağmur yağmasın artıık. Bakıyorum gökyüzüne, Güneş bile karanlık, Soruyorum kendimce, Nerede bu aydınlık ? Ağaçlar kesilmiş, Yapraklar düşmüş yere, Çığlık atıyorlar, "kurtarın bizi!" diye. Kimse duymuyor ki seslerini, Bağırıyorlar boş yere, Kaybetmiş herkes kendini, Gidemiyorlar bir yere. Herşey birden yok oluyor, Korku sarıyor herkesi, Kimse kimseyi duymuyor, "bekle" diyor yüreğimin sesi. Gözlerimi kapatıyorum sıkıca, Kalbim çarpıyor,korkuyorum, Fakat arkamı dönüp bakınca, Anladım ki ; kurtuluyorum. Bu karanlık ve kararsız, Bıkmış olduğum hayattan, Siyah beyaz ve anlamsız, Bomboş olan dünyamdan... nasıl ? ben yazdım.. |
||
|
||
| (Çok beğendiğim şiirlerden bir tanesi..) Merdiven / Ahmet Haşim Ağır, ağır çıkacaksın bu merdivenlerden, Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak, Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak... Sular sarardı... yüzün perde perde solmakta, Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta... Eğilmiş arza, kanar, muttasıl kanar güller; Durur alev gibi dallarda kanlı bülbüller, Sular mI yandı? Neden tunca benziyor mermer? Bu bir lisan-ı hafidir ki ruha dolmakta, Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta... |
||
|
||
| Aydınlık Neyin Oluyor ? / Atilla İLHAN ''aydınlık neyin oluyor senin gökyüzü akraban filan mı beni bulur bulmaz gözlerin şimşek çakıyorum yalan mı yüzünde yalazını gezdirdiğin saçlarından tutuşmuş orman mı akla ziyan bir şey elektriğin ayışığı mavisi dudaklarından mı o ışık zenginliği mi giyindiğin uzay tozları mı yıldızlardan mı elime dokunduğu an elin güneşler açıyorum sahi ondan mı aydınlık neyin oluyor senin'' Sevmek İçin Geç /Atilla İLHAN ''akşamın acı su karanlığı içinden soğuk kadife teması yalnızlığın şuh bir kahkaha balkonun birinden gizli bir işareti midir bir başlangıcın sevmek için geç ölmek için erken başbaşa çay elele yürümek derken boğaz vapurları mı iskele sancak telefonda kaybolmak sesini beklerken insan insanı yeniler doğrudur ancak sevmek için geç ölmek için erken'' |
||