Eylül diye ilk psikolojik roman var Mehmed Rauf'un, bu kitaba kaç kere başladım bir bitiremedim ben bittim bu roman bitmedi.çok sıkıcı bıraktım,daha da okumiycam zaten yoksa kitaptan soğuycam..Dünya Klasikleri'ni okumamın ve sevmemin nedeni budur.
İpek Ongun kitaplarını ölsem okumam okumadım da zaten..
Orhan Pamuk,kendisini sevmiyorum hem kitapları da çok ağır bildiğim kadarıyla hem de bazı sayfalarını kendisinin yazmadığını biliyorum(bkz:aşırmak)..nobel'i aldıktan sonra kitaplarının yanında bir de klavuz gibi bişey verdiler sanırsam okuyan anlamıyor ya o bakımdan.
Elif Şafak,kendisini sevmem ama kuzenim bir ara çok severdi tüm kitaplarını almıştı,okumuştu.bana da ''Bit Palas'' kitabını verdi okumam için.ama bunu da nedense sevmedim çünkü çok fazla ayrıntıya girmişti fazla betimleme vardı ve bu çok sıkıcıydı..ama kitabın konusu güzeldi.
Onun dışında Tuna Kiremitçi diye biri var.bir kitabı var bu adamın ''Git kendini çok sevdirmeden'' diye çok güzel bir kitapmış, adamı sevmediğim için bunu da ısrarla okumiycam.
kısaca Türk yazarlarından gazeteci ve bazı tarihçiler dışında kitaplarını okumam.sadece böyle özel kitaplarda (biyografi,araştırma..) kitaplarını okurum...Çünkü iyi değiller romanda.(bazı Türk Klasikleri hariç)
ben 'Eylül' ü okudum. Evet çok ayrıntılı tahlil yapmış bu yüzden biraz sıkıyor keşke bitirseydin sonu şaşırtıyor. Beklemediğim şekilde bitti bir kitap ilk defa.
ben 'pi coşkusu(David Blatner)'da sıkılmıştım çok zor anlaşılan bir kitap. Bir de 'Bir İdam Mahkûmunun Son Günü(Victor Hugo)' ve 'ölü canlar (gogol)'
|
